သတင်း

သတင်း

တိရစ္ဆာန်အကိုက်ခံရပြီးနောက် ခွေးကိုက်ကာကွယ်ဆေးအကြောင်း သင်ဘာသိသင့်လဲ။

လမ်းလျှောက်နေချိန်၊ သူငယ်ချင်းဆီ အလည်လာစဉ် သို့မဟုတ် မရင်းနှီးသောတိရစ္ဆာန်နှင့် ဆက်ဆံသည့်အခါတွင် ခွေးကိုက်ခံရခြင်းသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အနည်းငယ်မျှသော အကိုက်ခံရခြင်းသည်ပင် လူတစ်ဦးကို ခွေးရူးပြန်ခြင်းအပါအဝင် အန္တရာယ်ရှိသော ရောဂါပိုးများထံ ကျရောက်စေနိုင်သည်။ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပြီးနောက် အရေးကြီးဆုံးစိုးရိမ်မှုတစ်ခုမှာ နားလည်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ခွေးကိုက် ကာကွယ်ဆေးလိုအပ်သည် ၊ မည်မျှလျင်မြန်စွာ ကုသမှုကိုစတင်သင့်သနည်း နှင့် ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ကာကွယ်ရန် မည်သည့်အဆင့်များက ကူညီပေးနိုင်မည်နည်း။ မှန်ကန်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို သိရှိခြင်းသည် သင့်ကျန်းမာရေးကို ကာကွယ်ရာတွင် အရေးပါသော ကွဲပြားမှုကို ဖြစ်စေသည်။

Dog Bite Vaccine

ဆောင်းပါးအကျဉ်းချုပ်

ခွေးကိုက် ကာကွယ်ဆေး သည် ယေဘုယျအားဖြင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါပိုးနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိတွေ့ပြီးနောက် ကာကွယ်ရေး (PEP) သည် ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း သန့်စင်ခြင်း၊ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများ ပါဝင်နိုင်သည်။ သင့်လျော်သောကုသမှုသည် အကိုက်၏ပြင်းထန်မှု၊ တိရစ္ဆာန်၏ကျန်းမာရေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်း၊ လူနာ၏ယခင်ခွေးရူးပြန်ရောဂါကာကွယ်ဆေးအခြေအနေနှင့် ဒေသဆိုင်ရာပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအကြံပြုချက်များအပေါ် မူတည်ပါသည်။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါသည် လက်တွေ့လက္ခဏာများပေါ်လာသည်နှင့် အချိန်မီသေဆုံးနိုင်သော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာမပေါ်မီ အချိန်မီ ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်းသည် ရောဂါကို ရပ်တန့်စေနိုင်သည်။

1. ခွေးကိုက်ခြင်း ကာကွယ်ဆေးဆိုတာ ဘာလဲ ။

ခွေးကိုက် ကာကွယ်ဆေး သည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အကိုက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ခြစ်ခံရပြီးနောက် ပေးသော ခွေးရူးပြန်ရောဂါကာကွယ်ဆေးဟု အများအားဖြင့် နားလည်ကြသည်။ ၎င်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်သို့ မရောက်ရှိမီ ခုခံအားစနစ်က အသိအမှတ်ပြုရန်နှင့် တိုက်ဖျက်ရန် ကူညီပေးရန်ဖြစ်သည်။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါသည် လူများအပါအဝင် နို့တိုက်သတ္တဝါများ၏ အာရုံကြောစနစ်ကို ထိခိုက်စေသည့် ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါဖြစ်သည်။ အကိုက်ခံရခြင်း၊ ခြစ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကျိုးနေသောအရေပြား သို့မဟုတ် အကျိအချွဲအမြှေးပါးများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းမှတဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ ကူးစက်လေ့ရှိပါသည်။

ခွေးများသည် ဒေသအများအပြားတွင် လူကိုခွေးရူးပြန်ရောဂါကူးစက်မှု၏ အဓိကရင်းမြစ်ဖြစ်သော်လည်း ခွေးကိုက်ခံရတိုင်း ခွေးရူးပြန်ခြင်းမဖြစ်ပေါ်စေပါ။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် အဖြစ်အပျက်ကို အကဲဖြတ်ကာ ကြိုတင်ကာကွယ်ကုသရန် လိုအပ်ခြင်း ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

Post-Exposure Prophylaxis (PEP) နားလည်ခြင်း

PEP ဟုအတိုကောက်အတိုကောက်ခေါ်လေ့ရှိသော PEP သည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါဖြစ်နိုင်ချေကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ကြိုတင်ကာကွယ်သည့်ဆေးကုသမှုကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတွင် အရေးကြီးသော အချက်သုံးချက် ပါဝင်သည်-

  • ဒဏ်ရာကုသမှုရောဂါပိုးမွှားများကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ထိတွေ့မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် ရောဂါပိုးရှိသောနေရာကို စေ့စေ့စပ်စပ် သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပိုးသတ်ပါ။
  • ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးဗိုင်းရပ်စ်ကို တိုက်ဖျက်ရန် ၎င်း၏ ကိုယ်ခံအား တုံ့ပြန်မှု တိုးတက်စေရန် ခန္ဓာကိုယ်အား လှုံ့ဆော်ပေးသည့် ထိုးဆေးများ
  • ခွေးရူးပြန်ရောဂါ immunoglobulinအထူးသဖြင့် ယခင်က ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး မထိုးရသေးသူများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ထိတွေ့ဖူးသူများ အတွက် ညွှန်ပြသည့်အခါ ချက်ချင်း အကာအကွယ်ပေးသော ပဋိပစ္စည်းများကို စီမံပေးသည်။

ဤအစီအမံများသည် ကူးစက်နိုင်ခြေကို လျှော့ချရန် အတူတကွလုပ်ဆောင်ကြသည်။ တိကျသောကုသမှုအစီအစဥ်ကို သက်ဆိုင်ရာနိုင်ငံတော်လမ်းညွှန်ချက်များအရ အရည်အချင်းပြည့်မီသောကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကျွမ်းကျင်သူများက အမြဲတမ်းဆုံးဖြတ်သင့်သည်။

2. ခွေးကိုက်ပြီးနောက် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် အဘယ်ကြောင့်အရေးကြီးသနည်း။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါသည် လက္ခဏာများပေါ်လာသည်နှင့် အလွန်အန္တရာယ်များသောကြောင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ကာကွယ်ရန် အရေးပေါ်သတိထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ အစောပိုင်းလက္ခဏာများတွင် အဖျားတက်ခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အကိုက်ခံရသည့်နေရာတစ်ဝိုက်တွင် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းနှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ခံစားချက်များ ပါဝင်နိုင်သည်။ ရောဂါပိုးကူးစက်မှု တိုးလာသည်နှင့်အမျှ မျိုချရခက်ခဲခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့် လေဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါသည် ဆေးခန်းပြလာသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ရောဂါသည် သေလုနီးပါးနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ရောဂါလက္ခဏာများမစတင်မီ သင့်လျော်သော ထိတွေ့ပြီးနောက် ကုသမှုခံယူခြင်းသည် ရောဂါပိုးကို တားဆီးနိုင်သည်။

အချိန်မီ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ခြင်း၏ အဓိက အကျိုးကျေးဇူးများ

1. ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုကို ကာကွယ်ပေးသည်-အချိန်မီ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် အာရုံကြောစနစ်သို့မရောက်ရှိမီ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကို ဖျက်နိုင်သည့် ပဋိပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ရန် ကူညီပေးသည်။

2. မမျှော်လင့်ထားသော ထိတွေ့မှုပြီးနောက် အကာအကွယ်ပေးသည်-PEP သည် တိရစ္ဆာန်မကိုက်မီ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး မထိုးရသေးသူများအတွက် အရေးကြီးသော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုနည်းလမ်းကို ပေးထားသည်။

3. ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲများ၏ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချပေးသည်-သင့်လျော်သောအနာကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် ကာကွယ်ကုသခြင်းသည် တိရစ္ဆာန်အကိုက်ခံရခြင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကူညီပေးသည်။

4. မတူညီသော အသက်အုပ်စုများအတွက် အကာအကွယ်ပေးသည်-ကလေးများနှင့် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ နှစ်ဦးစလုံးသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ကုသမှု ခံယူနိုင်သည်ဟု ဆေးပညာအရ ညွှန်ပြထားသည်။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးသည် သင့်လျော်သောအနာကို ကုသရန်အတွက် အစားထိုးမဟုတ်ကြောင်း နားလည်ရန် အရေးကြီးပါသည်။ အစီအမံနှစ်ခုစလုံးသည် သင့်လျော်သော ထိတွေ့မှုနောက်ပိုင်းစီမံခန့်ခွဲမှု၏ မရှိမဖြစ် အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်။

3. ခွေးကိုက်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ဘာလုပ်သင့်လဲ။

ခွေးကိုက်ခံရပြီးနောက် ပထမဆုံး မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း အရေးကြီးသည်။ သင့်လျော်သော အရေးယူဆောင်ရွက်မှုကို ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ရောဂါပိုးကူးစက်နိုင်ခြေကို လျှော့ချနိုင်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော ဆေးကုသမှုအတွက် ဒဏ်ရာကို ပြင်ဆင်နိုင်သည်။

1
ဒဏ်ရာကို သေချာဆေးကြောပါ။

ဒဏ်ရာရှိတဲ့နေရာကို ရေနဲ့ဆပ်ပြာနဲ့ ၁၅ မိနစ်ခန့်ထားပြီး ချက်ချင်းဆေးချပါ။ ၎င်းသည် တံတွေး၊ အညစ်အကြေးများနှင့် ဒဏ်ရာမှ ကူးစက်နိုင်သော အရာများကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖယ်ရှားရန် ကူညီပေးသည်။

2
သင့်လျော်သော ပိုးသတ်ဆေးကို လိမ်းပါ။

ဆေးကြောပြီးနောက်၊ ပိုးသတ်ဆေးဖြစ်သည့် povidone-iodine ကို ရရှိနိုင်ပြီး အနာနှင့်သင့်လျော်ပါက အသုံးပြုနိုင်သည်။ ယားယံစေသော ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် အတည်မပြုထားသော အိမ်သုံးကုထုံးများ သုံးစွဲခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။

3
သွေးထွက်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဒဏ်ရာကို ကာကွယ်ပါ။

သွေးထွက်များပါက သန့်ရှင်းသော ပိတ်စ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော အဝတ်စကို အသုံးပြု၍ ညင်သာစွာ ဖိပေးပါ။ ဒဏ်ရာကို ပိုးသတ်ဆေးဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီး မလိုအပ်ဘဲ ကိုင်တွယ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ။

4
ဆေးကုသမှု ချက်ချင်းခံယူပါ။

ဒဏ်ရာသေးသေးလေးပေါ်လာရင်တောင်မှ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဌာနကို အမြန်ဆုံးသွားပါ။ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပညာရှင်တစ်ဦးသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါထိတွေ့မှု၊ ဒဏ်ရာပြင်းထန်မှု၊ ဘက်တီးရီးယားကူးစက်မှုအန္တရာယ်နှင့် မေးခိုင်ကာကွယ်မှုတို့ကို အကဲဖြတ်နိုင်သည်။

5
တိရိစ္ဆာန်အကြောင်းသတင်းအချက်အလက်ပေးပါ။

ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ဘေးကင်းပါက ခွေးသည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် လမ်းလွဲ၊ ၎င်း၏ ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်း၊ ပိုင်ဆိုင်မှုအသေးစိတ်နှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သောအပြုအမူများကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ဒေသဆိုင်ရာအာဏာပိုင်များသည် သင့်လျော်သောတိရစ္ဆာန်ကြည့်ရှုခြင်း သို့မဟုတ် စမ်းသပ်ခြင်းတို့ကို စီစဉ်ပေးနိုင်သည်။

အရေးကြီးသည်-ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကြံဉာဏ်ကိုမရှာမီ ခွေးသည် ရောဂါလက္ခဏာပြရန် စောင့်မနေပါနှင့်။ တိရစ္ဆာန်၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် ဖော်ပြထားသော ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်းအပေါ်အခြေခံ၍ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို နှောင့်နှေးရန် သီးခြားမဆုံးဖြတ်ပါနှင့်။

4. ခွေးကိုက်သည့် ကာကွယ်ဆေးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် လိုအပ်သနည်း။

ခွေးနှင့် ဆက်ဆံမှုတိုင်းတွင် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် မလိုအပ်ပါ။ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် စစ်မှန်သော ထိတွေ့မှု ဖြစ်ပွားခြင်း ရှိ၊ မရှိ နှင့် ထိုထိတွေ့မှု နှင့် ဆက်စပ်သည့် အန္တရာယ် အဆင့် ပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။

ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသောခွေးရူးပြန်ရောဂါကို အမျိုးအစားသုံးမျိုးခွဲခြားထားသည်။

Exposure အမျိုးအစား ဆက်သွယ်ရန်အမျိုးအစား အထွေထွေကြိုတင်ကာကွယ်ရေးအစီအမံများ
အမျိုးအစား I တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ထိခြင်း သို့မဟုတ် အစာကျွေးခြင်း သို့မဟုတ် နဂိုအတိုင်း အရေပြားပေါ်တွင် လျှာဖြင့် ကိုက်ခြင်း။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ယေဘုယျအားဖြင့် PEP မလိုအပ်ပါ။ ထိတွေ့နေသော အရေပြားကို ဆေးကြောပါ။
အမျိုးအစား II မဖုံးထားသော အရေပြားကို ကိုက်စားခြင်း သို့မဟုတ် သွေးထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ခြစ်ရာနှင့် ပွန်းပဲ့ခြင်း အနည်းငယ်။ ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်းဆေးကြောပြီး ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးပါ။
အမျိုးအစား III အရေပြားအကိုက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ခြစ်ရာများ သို့မဟုတ် ကျိုးနေသောအရေပြား သို့မဟုတ် အကျိအချွဲအမြှေးပါးများနှင့် တံတွေး။ ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်းဆေးကြောခြင်း၊ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ immunoglobulin သို့မဟုတ် ညွှန်ပြသည့်အခါ အတည်ပြုထားသော အခြားရွေးချယ်စရာတစ်ခု။

ဤအမျိုးအစားများသည် အထွေထွေ နိုင်ငံတကာ မူဘောင်ကို ပေးဆောင်သည်။ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဒေသတွင်း ခွေးရူးပြန်ရောဂါဗေဒ၊ တိရစ္ဆာန်အကဲဖြတ်မှု၊ ယခင် ကာကွယ်ဆေးထိုးနှံမှုနှင့် အမျိုးသား ကုသမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် လိုအပ်ပါသည်။

အထူးသတိထားရန် လိုအပ်သော အခြေအနေများ

  • အမည်မသိ ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသော ရာဇဝင်ရှိသော ခွေးလေခွေးလွင့် သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်မှ အကိုက်ခံရခြင်း။
  • ပုံမှန်မဟုတ်သော ရန်လိုခြင်း၊ အလွန်အကျွံ တံတွေးထွက်ခြင်း၊ မျိုချရခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော သံသယဖြစ်ဖွယ်အပြုအမူများ ပြသသည့် ခွေးကိုက်ခံရခြင်း။
  • အထူးသဖြင့် မျက်နှာ၊ လည်ပင်း၊ လက်၊ သို့မဟုတ် အခြားထိခိုက်လွယ်သောနေရာများတွင် နက်ရှိုင်းသော သို့မဟုတ် သွေးထွက်ဒဏ်ရာ။
  • တိရိစ္ဆာန်တံတွေးများနှင့် ညစ်ညမ်းနေသော အရေပြားများ ခြစ်ရာများ သို့မဟုတ် ကျိုးသွားခြင်း။
  • ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနေသည့် ဒေသတွင် ထိတွေ့မှု ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါသလား။

တိရစ္ဆာန်ကို ကာကွယ်ဆေးထိုးထားရင်တောင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုက အရေးကြီးတယ်။ တိရိစ္ဆာန်ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်းများ၊ စောင့်ကြည့်မှုလိုအပ်ချက်များနှင့် ဒေသဆိုင်ရာပြည်သူ့ကျန်းမာရေးမူဝါဒများကို ယူဆချက်များကို အားကိုးခြင်းထက် အကဲဖြတ်သင့်သည်။

5. ခွေးကိုက်ခြင်း ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် မည်သို့အလုပ်လုပ်သနည်း။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါ PEP လိုအပ်ကြောင်း ဆေးပညာရှင်က ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ကုသမှုကို ချက်ချင်းစတင်သင့်သည်။ ကာကွယ်ဆေးထိုးမည့်အချိန်ဇယားသည် ကာကွယ်ဆေးထုတ်ကုန်၊ စီမံအုပ်ချုပ်မှုလမ်းကြောင်း၊ ယခင်ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်း၊ ကိုယ်ခံအားအခြေအနေနှင့် ဒေသန္တရကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များ၏ အကြံပြုချက်များအပေါ် မူတည်ပါသည်။

ပုံမှန်ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း အစီအစဉ်

ဥပမာအားဖြင့်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် CDC ၏ လက်ရှိအကြောကြွက်သား PEP လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကာကွယ်ဆေးမထိုးဖူးသူများသည် ယေဘူယျအားဖြင့် 0၊ 3၊ 7 နှင့် 14 ရက်များတွင် ကာကွယ်ဆေး လေးကြိမ်လက်ခံရရှိကြသည်။ နေ့ 0 သည် ပထမအကြိမ်ကာကွယ်ဆေးထိုးသည့်ရက်စွဲကို ရည်ညွှန်းသည်၊ အကိုက်ခံရသည့်ရက်စွဲကို မလိုအပ်ပါ။

အချိန်ဇယား ရိုးရိုးအချိန် ရည်ရွယ်ချက်
ပထမအကြိမ် နေ့တ၀က် ခုခံအားတုံ့ပြန်မှုကိုစတင်သည်။
ဒုတိယဆေး နေ့ ၃ ခုခံအားကို နှိုးဆွပေးသည်။
တတိယအကြိမ် ၇ ရက် ခုခံအားတုံ့ပြန်မှုကို အားကောင်းစေသည်။
စတုတ္ထအကြိမ် ၁၄ ရက် ဤပရိုတိုကောအောက်ရှိ စံလေးချက်ထိုးစီးရီးကို အပြီးသတ်ပါ။

ခုခံအားချို့ယွင်းမှုအချို့ရှိသူများသည် 28 ရက်မြောက်နေ့တွင် နောက်ထပ်ဆေးတစ်လုံးနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ပဋိပစ္စည်းစမ်းသပ်မှုကို လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ ယခင်က လက်ခံထားသော ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးသင်တန်းကို ပြီးခဲ့သောသူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ immunoglobulin မပါဘဲ ဤ CDC ပရိုတိုကောအောက် 0 နှင့် 3 ရက်များတွင် boost doses နှစ်ခုကို ရရှိသည်။

အခြားနိုင်ငံများသည် WHO မှ အကြံပြုထားသော အတွင်းပိုင်းအတွင်းပိုင်း သို့မဟုတ် အစားထိုး အကြောသွင်းအချိန်ဇယားများကို လိုက်နာနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူနာများသည် မတူညီသော ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆိုင်ရာ ပရိုတိုကောများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းထက် ၎င်းတို့၏ ဒေသန္တရကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူမှ သတ်မှတ်သည့် အပြည့်အစုံကို လိုက်နာသင့်သည်။

ကာကွယ်ဆေးထိုးမည့်အချိန်သည် အရေးကြီးပါသလား။

ဟုတ်ကဲ့။ Rabies PEP ကို ​​သံသယရှိသူနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် အမြန်ဆုံး စတင်သင့်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးသည် အကိုက်ခံရပြီးနောက် ရက်အတော်ကြာ ဆေးကုသမှုခံယူပါက၊ ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းအကဲဖြတ်သင့်ဆဲဖြစ်သည်။ နှောင့်နှေးခြင်းသည် ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်းအတွက် အသုံးမဝင်တော့ဟု အလိုအလျောက် မဆိုလိုပါ။

လူနာများသည် ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းသွားသည် သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ကျန်းမာနေသော်လည်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကြံဉာဏ်မပါဘဲ သတ်မှတ်ထားသော ကာကွယ်ဆေးထိုးချိန်ဇယားကို ရပ်တန့် သို့မဟုတ် မပြင်ဆင်သင့်ပါ။

6. Rabies Vaccine နှင့် Immunoglobulin ကွာခြားချက်ကဘာလဲ။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးနှင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ immunoglobulin နှစ်မျိုးလုံးကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ကာကွယ်ရေးတွင် အသုံးပြုသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မတူညီသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ အချို့သော ကုသမှုအစီအစဉ်များတွင် ဆေးထိုးခြင်း သို့မဟုတ် ထုတ်ကုန်များစွာ ပါဝင်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို လူနာများအား ခွဲခြားသိမြင်ရန် ကူညီပေးသည်။

နှိုင်းယှဉ်ခြင်း။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး Rabies Immunoglobulin
အဓိကလုပ်ဆောင်ချက် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကိုယ်ခံအား တုံ့ပြန်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို passive အကာအကွယ်အတွက် အဆင်သင့်လုပ်ထားသော ပဋိပစ္စည်းများကို ပေးသည်။
ကာကွယ်မှုယန္တရား တက်ကြွသောကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း။ Passive ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း။
အုပ်ချုပ်ရေး အများအားဖြင့် ခွင့်ပြုထားသော ပရိုတိုကောအရ ကြွက်သားထဲသို့ ထိုးသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် အတွင်းပိုင်းအတွင်းပိုင်း စီမံခန့်ခွဲခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ဒဏ်ရာအတွင်းနှင့် အနီးတဝိုက်သို့ စိမ့်ဝင်ပြီး ကျန်ရှိသော ပမာဏကို သက်ဆိုင်ရာ ပရိုတိုကောအရ စီမံဆောင်ရွက်ပါ။
ရိုးရိုးသုံးတယ်။ အရည်အချင်းပြည့်မီသော ထိတွေ့မှုများအတွက် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ PEP ၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး မထိုးရသေးသော အချို့သော ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှုများအတွက် အသုံးပြုသည်။

ထုတ်ကုန်နှစ်ခုစလုံး ဘာကြောင့် လိုအပ်နိုင်သလဲ

Rabies immunoglobulin သည် ကာကွယ်ဆေးသည် လူနာ၏ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်မှုတုံ့ပြန်မှုဖွံ့ဖြိုးစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသော်လည်း ကာကွယ်ဆေးသည် လူနာ၏ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဤယန္တရားများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားဖြည့်ပေးသောကြောင့်၊ ယခင်က ကာကွယ်ဆေးမထိုးရသေးသော Category III ထိတွေ့မှုကို တွေ့ကြုံနေရသူများအတွက် နှစ်ခုလုံးကို အကြံပြုနိုင်ပါသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် Immunoglobulin ကို PEP ၏အစတွင် တစ်ကြိမ်သာ ပေးသည်။ ယခင်က လက်ခံထားသော ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးသင်တန်းကို ပြီးခဲ့သောသူများအတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် အကြံပြုထားခြင်း မရှိပါ။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါကာကွယ်ခြင်း မေးခိုင်ကာကွယ်ခြင်းမှ ခွဲခြားရန်လည်း အရေးကြီးပါသည်။ ဆရာဝန်တစ်ဦးသည် လူနာ၏ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်းနှင့် ဒဏ်ရာအခြေအနေပေါ်မူတည်၍ မေးခိုင်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအနာကုသမှုကို အကြံပြုနိုင်သည်။ ဘက်တီးရီးယားပိုးမွှားများကို ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ကုသရန် ပဋိဇီဝဆေးများလည်း လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

7. ခွေးကိုက်ခံရသော ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် မည်သည့်အချက်များက အကျိုးသက်ရောက်သနည်း။

ယေဘူယျဆေးဘက်ဆိုင်ရာလမ်းညွှန်ချက်များသည် မူဘောင်တစ်ခုပေးသော်လည်း တစ်ဦးချင်းကုသမှုဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အကြံပြုထားသော ထုတ်ကုန်များနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့်အချက်များစွာရှိသည်။

1. ယခင် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးမှတ်တမ်း

လက်ခံထားသော ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးသင်တန်းကို ပြီးမြောက်သူများသည် ကာကွယ်ဆေးမထိုးဖူးသူများနှင့် မတူညီသော PEP စည်းမျဉ်းကို လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ယခင် ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်းများကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ကျွမ်းကျင်သူထံ ပေးသင့်ပါသည်။

2. ဒဏ်ရာ၏ပြင်းထန်မှုနှင့်တည်နေရာ

နက်ရှိုင်းသောအကိုက်ခံရခြင်း၊ ဒဏ်ရာအများအပြား၊ သွေးထွက်ဒဏ်ရာများနှင့် ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် လည်ပင်းအနီးအကိုက်ခံရခြင်းများသည် အထူးသတိထားရန်လိုအပ်ပါသည်။ ဒဏ်ရာ၏တည်နေရာနှင့် သဘောသဘာဝသည် လက်တွေ့အန္တရာယ်အကဲဖြတ်မှုနှင့် ကုသမှုအရေးတကြီးအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။

3. တိရစ္ဆာန်ကျန်းမာရေးနှင့် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း အခြေအနေ

တိရစ္ဆာန်၏ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းစာရွက်စာတမ်း၊ ကျန်းမာရေးအခြေအနေ၊ အမူအကျင့်နှင့် တရားဝင်စောင့်ကြည့်မှု သို့မဟုတ် စမ်းသပ်ခြင်းများအတွက် ရရှိမှုတို့သည် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကျွမ်းကျင်သူများမှ ထိတွေ့မှုအန္တရာယ်ကို အကဲဖြတ်ရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော်၊ ဤအကဲဖြတ်ချက်သည် အရေးပေါ်ဆေးကုသမှုကို နှောင့်နှေးမနေသင့်ပါ။

4. ဒေသတွင်း ခွေးရူးပြန်ရောဂါ အန္တရာယ်

ခွေးရူးပြန်ရောဂါသည် နိုင်ငံများနှင့် ဒေသများကြား သိသိသာသာ ကွဲပြားပါသည်။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါဖြစ်ပွားရာဒေသတွင် ခွေးကိုက်ခံရခြင်းသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကင်းစင်သောဒေသရှိ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှ မတူညီသောအန္တရာယ်အကဲဖြတ်မှုတစ်ခု လိုအပ်နိုင်သည်။

5. တစ်ဦးချင်းကျန်းမာရေးအခြေအနေများ

အသက်အရွယ်၊ ကိုယ်ခံအားစနစ်လုပ်ဆောင်မှု၊ ကိုယ်ဝန်နှင့် အချို့သောဆေးကုသမှုများသည် ဆေးခန်းစီမံခန့်ခွဲမှုအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ PEP ကို ​​ညွှန်ပြသည့်အခါ ကလေးများနှင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ဦးချင်းစီအား ပေးနိုင်သည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းတစ်ခုတည်းသည် လိုအပ်သော ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ကုသမှုကို တားမြစ်ရန် အကြောင်းပြချက်မဟုတ်ပါ။

8. ခွေးကိုက်ခြင်း ကာကွယ်ဆေး၏ ဖြစ်နိုင်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကား အဘယ်နည်း။

ခေတ်မီလူသားခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးများကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကောင်းစွာလက်ခံထားသည်။ အခြားကာကွယ်ဆေးများကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်းတို့သည် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ခုခံအားစနစ်က တုံ့ပြန်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယာယီတုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖော်ပြချက် အကြံပြုထားသော တုံ့ပြန်မှု
ထိုးဆေး- ကိုက်ခဲခြင်း။ ဆေးထိုးဧရိယာတစ်ဝိုက်တွင် မသက်မသာဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း။ တိကျသောကုသမှုမရှိဘဲ ဖြေရှင်းတတ်သည်။
နီခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းခြင်း။ ဆေးထိုးသည့်နေရာအနီးတွင် ယာယီအရေပြားတုံ့ပြန်မှုများ။ ရောဂါလက္ခဏာများ ပိုဆိုးလာပါက ထိုနေရာကို စောင့်ကြည့်ပြီး ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ပါ။
ခေါင်းကိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း။ အချို့သောလူများသည် မောပန်းခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းကိုက်ခြင်းတို့ကို ခံစားရနိုင်သည်။ ရောဂါလက္ခဏာများ ဆက်ရှိနေပါက အနားယူပြီး အကြံဉာဏ်ရယူပါ။
အဖျားအပျော့စား ခန္ဓာကိုယ် အပူချိန် ခေတ္တ မြင့်တက်ခြင်း။ ရောဂါလက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်ပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာပါ။
မတည့်တုံ့ပြန်မှု ရှားရှားပါးပါး၊ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အသက်ရှူရခက်ခဲခြင်း၊ မျက်နှာရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သောတုံ့ပြန်မှုများအတွက် အရေးပေါ်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကူအညီကို ရယူပါ။

အပျော့စားတုံ့ပြန်မှုအများစုသည် ကာကွယ်ဆေးထိုးသင်တန်းကို ရပ်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်ပါ။ လူနာများသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သောလက္ခဏာများအကြောင်း ၎င်းတို့၏ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူကို အသိပေးသင့်ပြီး နောက်ဆက်တွဲဆေးများကို လွတ်လပ်စွာမကျော်သင့်ပါ။

9. ခွေးကိုက်ခံရနိုင်ခြေကို ဘယ်လိုလျှော့ချနိုင်မလဲ။

ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ဆေးဝါးကုသမှုကို ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ ခွေးကိုက်ခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ခြင်းသည် မလိုအပ်သော ဒဏ်ရာများနှင့် ကျန်းမာရေးအန္တရာယ်များကို ရှောင်ရှားရန် အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

  • မရင်းနှီးသောခွေးများထံ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ။ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ရန်လိုခြင်း သို့မဟုတ် ဖျားနာခြင်းလက္ခဏာများပြသသော ခွေးလေခွေးလွင့်များ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်များကို ထိရန်မကြိုးစားပါနှင့်။
  • တိရိစ္ဆာန်နယ်နိမိတ်များကို လေးစားပါအနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသော ခွေးများကို အစာစားနေချိန်၊ အိပ်နေချိန်၊ ခွေးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာချိန်တွင် ရှောင်ကြဉ်ပါ။
  • ကလေးတွေကို အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ အမူအကျင့်တွေ သင်ပေးပါကလေးများသည် တိရစ္ဆာန်၏ နားရွက် သို့မဟုတ် အမြီးကို ဆွဲမဆွဲရန်၊ ခွေးများကို ရန်စခြင်း သို့မဟုတ် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ၏ ကြီးကြပ်မှုမပါဘဲ ၎င်းတို့ထံ မချဉ်းကပ်ရန် သင်ယူသင့်သည်။
  • အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ကာကွယ်ဆေးများကို ထိန်းသိမ်းပါ-ခွေးပိုင်ရှင်များသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး ပုံမှန်ထိုးပေးရန်အတွက် ဒေသဆိုင်ရာ တိရစ္ဆာန်ဆေးကုသရေး အကြံပြုချက်များကို လိုက်နာသင့်သည်။
  • အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုများကို ကြီးကြပ်ပါ-ကလေးများနှင့် ရင်းနှီးမှုမရှိသော ခွေးများကို သင့်လျော်သော လူကြီးများ၏ ကြီးကြပ်မှုမပါဘဲ အတူတကွ ဘယ်သောအခါမှ မထားသင့်ပါ။
  • ထိတွေ့ပြီးနောက် အကူအညီရယူပါ-အကိုက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သံသယဖြစ်ဖွယ်ခြစ်ရာတစ်ခုခုကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပညာရှင်မှ ဆောလျင်စွာ အကဲဖြတ်သင့်သည်။

တာဝန်သိတိရစ္ဆာန်ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ရပ်ရွာအသိအမြင်၊ တိရိစ္ဆာန်ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းအစီအစဉ်များနှင့် လူတို့လက်လှမ်းမီနိုင်သော ကြိုတင်ကာကွယ်ကုသမှုအားလုံးသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကူးစက်မှုကို လျှော့ချရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။

10. ခွေးကိုက်ကာကွယ်ဆေးနှင့် ပတ်သက်သည့် မကြာခဏမေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

Q1 ဒဏ်ရာအလွန်သေးငယ်ပါက ခွေးကိုက်ကာကွယ်ဆေး လိုအပ်ပါသလား။

ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒဏ်ရာ၏ အရွယ်အစားတစ်ခုတည်းက ခွေးရူးပြန်ခြင်းအန္တရာယ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ။ သေးငယ်သောခြစ်ရာ သို့မဟုတ် အသေးစားအကိုက်ခံရသည့်တိုင် အရေပြားကွဲခြင်းရှိမရှိ၊ တံတွေးအနာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းရှိမရှိနှင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါအန္တရာယ်ပေါ်မူတည်၍ ကြိုတင်ကာကွယ်မှု လိုအပ်ပါသည်။ ကျွမ်းကျင်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်ချက်ကို အမြန်ရှာပါ။

Q2။ ခွေးကိုက်ခံရပြီးနောက် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးကို မည်မျှကြာအောင် ထိုးသင့်သနည်း။

ခွေးရူးပြန်ရောဂါဟု သံသယရှိသူနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် ကုသမှုကို အမြန်ဆုံး စတင်သင့်သည်။ ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်းဆေးကြောပြီး မလိုအပ်ဘဲ မနှောင့်နှေးဘဲ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ဆေးခန်းသို့ သွားရောက်ပါ။ ရက်အတော်ကြာသွားသော်လည်း ကုသမှုကို ညွှန်ပြနေသေးသောကြောင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်ရယူပါ။

Q3။ ကာကွယ်ဆေးထိုးထားတဲ့ခွေးကနေ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ရနိုင်ပါသလား။

မှန်ကန်စွာ ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသော ခွေးသည် ခွေးရူးပြန်နိုင်ခြေ သိသိသာသာ နည်းပါးသော်လည်း ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်းများနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ တိရစ္ဆာန်ကျန်းမာရေး လိုအပ်ချက်များကို အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ခွေးသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး ရရှိထားသည်ဟု သတင်းထွက်နေသောကြောင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်မှုတစ်ခုတည်းသာ မလိုအပ်ဟု မယူဆပါနှင့်။

Q4။ ခွေးကိုက်ခံရပြီးနောက်တွင် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ immunoglobulin အမြဲလိုအပ်ပါသလား။

နံပါတ်။ ထိတွေ့မှုတိုင်းအတွက် Rabies immunoglobulin မလိုအပ်ပါ။ ယခင်က ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး မထိုးရသေးသော အချို့သော ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှုများအတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် အကြံပြုထားသည်။ ယခင်က ကာကွယ်ဆေးထိုးထားသူများသည် PEP ကာလအတွင်း ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းကို မရရှိကြပါ။ လိုအပ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု ပညာရှင် တစ်ဦးမှ ဆုံးဖြတ်သင့်သည်။

Q5။ ခွေးကိုက်ခံရပြီးနောက် ကလေးငယ်များ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး ထိုးနိုင်ပါသလား။

ဟုတ်ကဲ့။ ညွှန်ပြသည့်အခါ ကလေးများသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ကုသမှုကို ခံယူနိုင်သည်။ ကလေးငယ်များသည် တိရစ္ဆာန်ကိုက်ခံရခြင်းကို ချက်ချင်းအသိအမှတ်မပြုခြင်း သို့မဟုတ် သတင်းပို့ခြင်းတို့ကို ချက်ခြင်းလုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဒဏ်ရာကို အမြန်ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကဲဖြတ်ခြင်းတို့သည် အထူးအရေးကြီးပါသည်။

Q6။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးထိုးရန် လိုအပ်ပါသလား။

ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းသည် လိုအပ်သော ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ထိတွေ့ပြီးနောက် ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်းအတွက် တားမြစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ဦးသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါဖြစ်နိုင်ချေကို ကြုံတွေ့ရပါက ကိုယ်ဝန်ကြောင့် ကုသမှုကိုရွှေ့ဆိုင်းမည့်အစား ချက်ချင်းဆေးကုသမှုခံယူသင့်ပါသည်။

Q7။ စီစဉ်ထားသော ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး တစ်ကြိမ် လွတ်သွားပါက ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သင့်ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူထံ အမြန်ဆုံးဆက်သွယ်ပါ။ ပြတ်တောက်နေသည့်အချိန်ဇယားသည် ကာကွယ်ဆေးထိုးသင်တန်းတစ်ခုလုံးကို အလိုအလျောက်ပြန်လည်စတင်ရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ သင့်လျော်သော ချိန်ညှိမှုသည် နှောင့်နှေးမှု၊ ကာကွယ်ဆေး ညွှန်ကြားမှုနှင့် လူနာ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေများပေါ်တွင် မူတည်သည်။

Q8။ ခွေးကျန်းမာနေပါက ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကို ရပ်နိုင်ပါသလား။

သတ်မှတ်ထားသော ကာကွယ်ဆေးထိုးသင်တန်းကို လွတ်လပ်စွာ မရပ်တန့်ပါနှင့်။ တိရိစ္ဆာန်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်းများသည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို အသိပေးနိုင်သော်လည်း ကုသမှုကို ပြုပြင်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ရပ်ဆိုင်းခြင်းရှိမရှိကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကျွမ်းကျင်သူများနှင့် သက်ဆိုင်ရာပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအာဏာပိုင်များကသာ ဆုံးဖြတ်သင့်သည်။

Q9 ခွေးကိုက်သည့် ကာကွယ်ဆေးသည် မေးခိုင်ရောဂါကို ကာကွယ်နိုင်ပါသလား။

နံပါတ်။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေးများသည် မေးခိုင်ရောဂါမဟုတ်ဘဲ ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ဒဏ်ရာနှင့် သင်၏ ကာကွယ်ဆေးထိုးရာဇဝင်ပေါ် မူတည်၍ ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်မှု ပညာရှင် တစ်ဦးသည် သီးခြား မေးခိုင် ပါဝင်သော ကာကွယ်ဆေးနှင့် အပိုဒဏ်ရာ စောင့်ရှောက်မှုကို အကြံပြုနိုင်ပါသည်။

Q10 ထိတွေ့ပြီးနောက် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ကာကွယ်ဆေး ထိရောက်မှုရှိပါသလား။

ဟုတ်ကဲ့။ သင့်လျော်သော ထိတွေ့မှုပြီးနောက် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းသည် ဆေးခန်းလက္ခဏာများ မပေါ်ပေါက်မီ စီမံအုပ်ချုပ်သောအခါတွင် အလွန်ထိရောက်မှုရှိပါသည်။ ၎င်းတွင် ဒဏ်ရာကို သေချာစွာဆေးကြောခြင်း၊ ခွေးရူးပြန်ရောဂါကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် ညွှန်ပြသောအခါတွင် immunoglobulin ပါဝင်သည်။ မှန်ကန်သော ကုသမှုခံယူရန် အရေးကြီးပါသည်။

နိဂုံး

ခွေးကိုက်ကာကွယ်ဆေး၏ အခန်းကဏ္ဍကို နားလည်ခြင်းသည် မမျှော်လင့်ထားသောတိရစ္ဆာန်အကိုက်ခံရခြင်းကို သင့်လျော်စွာတုံ့ပြန်ရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။ ခွေးရူးပြန်ရောဂါသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသောရောဂါတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အကြံပြုထားသောကုသမှုကို မှန်ကန်စွာစီမံသောအခါတွင် အချိန်မီထိတွေ့ပြီးနောက် ရောဂါပိုးမွှားများကို ကာကွယ်နိုင်သည်။

ဒဏ်ရာကို ချက်ခြင်းဆေးကြောခြင်း၊ ချက်ခြင်းဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကဲဖြတ်ခြင်း၊ သင့်လျော်သောခွေးရူးပြန်ရောဂါကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနှင့် ညွှန်ပြသောအခါတွင် ထိရောက်သောကာကွယ်မှု၏ အဓိကအချက်များဖြစ်သည်။ လူနာများသည် မေးခိုင်ကာကွယ်မှုနှင့် ဘက်တီးရီးယားအနာပိုးဝင်နိုင်ခြေကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။ ကုသမှုအကြံပြုချက်များသည် ထိတွေ့မှုအမျိုးအစား၊ ကာကွယ်ဆေးထိုးမှတ်တမ်းနှင့် ဒေသဆိုင်ရာကျန်းမာရေးလမ်းညွှန်ချက်များအရ ကွဲပြားသောကြောင့်၊ ကျွမ်းကျင်သောဆေးဘက်ဆိုင်ရာအကြံဉာဏ်များသည် တစ်ဦးချင်းဆုံးဖြတ်ချက်များကို အမြဲလမ်းညွှန်သင့်သည်။

ကာကွယ်ဆေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး၊ ဆေးဝါးထုတ်လုပ်ရေးနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးဝေမှုတို့တွင် ပါ၀င်သည့် အဖွဲ့အစည်းများအတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကာကွယ်ဆေးဆိုင်ရာ အချက်အလက်များနှင့် အရည်အသွေးမီ ကာကွယ်မှုဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ထုတ်ကုန်များကို လက်လှမ်းမီနိုင်စေရန် ပံ့ပိုးပေးခြင်းများသည် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအတွက် အရေးကြီးသော ပံ့ပိုးမှုများဖြစ်သည်။

AIM VACCINE CO., LTD အကြောင်းပိုမိုလေ့လာပါ။

AIM VACCINE CO., LTD.ကာကွယ်ဆေးဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်ချက်များနှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ရေး ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း၏ အရေးပါမှုတို့ကို အသိပညာပေးနိုင်ရန် ကတိပြုပါသည်။ ကုမ္ပဏီ၊ ၎င်း၏ ကာကွယ်ဆေးဆိုင်ရာ ထုတ်ကုန်များ သို့မဟုတ် စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အခွင့်အလမ်းများအကြောင်း နောက်ထပ်အချက်အလက်များအတွက် ကျေးဇူးပြု၍ ကျေးဇူးပြု၍ကြှနျုပျတို့ကိုဆကျသှယျရနျ. ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့သည် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအဖွဲ့အစည်းများ၊ ဖြန့်ဖြူးသူများနှင့် နိုင်ငံတကာလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထံမှ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများကို ကြိုဆိုပါသည်။

ဆက်စပ်သတင်း
ငါ့ကို မက်ဆေ့ချ် ထားခဲ့ပါ။
သတင်းအကြံပြုချက်များ
X
သင့်အား ပိုမိုကောင်းမွန်သောကြည့်ရှုမှုအတွေ့အကြုံကို ပေးဆောင်ရန်၊ ဆိုက်အသွားအလာကို ပိုင်းခြားစိတ်ဖြာပြီး အကြောင်းအရာကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသီးသန့်ပြုလုပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကွတ်ကီးများကို အသုံးပြုပါသည်။ ဤဆိုက်ကိုအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ cookies အသုံးပြုမှုကို သင်သဘောတူပါသည်။ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်မူဝါဒ
ငြင်းပယ်ပါ။လက်ခံပါတယ်။